Aankondiging BMW i8 Roadster

 

Na de aankondiging van de nieuwe BMWZ4 Roadster heeft BMW nu ook de BMW i8 Roadster aangekondigd.
De eerste roadster met elektrische aandrijving. Zal wel even wennen zijn voor de verstokte roadsterrijder, want je moet natuur wel het vertrouwde gebrom van je 4 of 6 cilinders missen.

 

Volgens BMW zal dat het rijplezier niet nadelig beïnvloeden, in hun introductie zeggen ze het volgende:
“De toekomst krijgt vorm – in de gestalte van de allereerste BMW i8 Roadster. Inspirerend, fascinerend en klaar om een nieuwe interpretatie te geven van het begrip vrijheid. Voor onvoorwaardelijk rijplezier, zover de weg voert. Al bij de eerste blik op het iconische design stijgt het adrenalinepeil. De toerenteller schiet al even snel omhoog: de innovatieve Plug-in Hybride aandrijving genereert 374 pk en 570 Nm. En brengt de BMW i8 Roadster in 4,6 seconden van 0 naar 100 km/h. De snelste route om een nieuwe vorm van vrijheid te ervaren.”

 

Als je interesse gewekt is, bekijk dan de hele introductie op de BMW website

BMW kondigt nieuwe concept BMW Z4 aan

BMW werkt samen met Toyota aan een opvolger van de Z4/Supra. Lang was de vraag of de BMW-variant de Z4 of Z5-badge zou krijgen. Het werd het eerste.
Op 17 augustus heeft BMW het nieuwe concept gepresenteerd op Pebble Beach in Californië.

Bekijk de conceptversie van BMW’s nieuwe Roadster op de website van BMW en lees de recentie op de auto-blog van Autobahn

Reportage over productie BMW Z4

Op ®RTL-XL is een super mooie reportage te zien over de prestaties en productie van de BMW Z4.

Er wordt een kijkje genomen bij het productieproces van de BMW Z4 Roadster. Dit snelheidsmonster schiet in 5,6 seconden van 0 naar 100, en kan 250 kilometer per uur aantikken. Het geluid van de krachtige 6-cilindermotor maakt menig autoliefhebber dolenthousiast. Om deze indrukwekkende verschijning te fabriceren, zijn er maar liefst drie fabrieken nodig.

Om de reportage te bekijken is een account nodig om in te loggen op de website van ®RTL-XL.

Het geheim van het autopoetsen

Al een tijd ben ik aan het rondkijken naar auto’s die erg mooi gepoetst zijn en wat het geheim hierachter is. Met name de poets-swirls die je in het directe zonlicht ziet zijn me een doorn in het oog en zou ik er graag uit willen hebben.
13 September was ik op een old-timerdag in Alphen a/d Rijn, heel veel glimmende auto’s en diverse kramen met allerlei autospullen. Daar trof ik een bedrijf dat een demonstratie gaf over poetsen en lakverzegeling. Na een lang gesprek met de eigenaar gehad te hebben besloot ik om eerst eens een bezoek aan zijn bedrijf in Alphen te brengen. Dat zag er erg verzorgd uit, je kon er van de vloer eten, gelijk werd de auto geinspecteerd. Gelijk maar een afspraak gemaakt voor poetsen en verzegelen van de lak.
18 September de auto ’s morgens gebracht, een fiets van de eigenaar meegekregen, wat rondgereden langs de Oude Rijn en het gezellige binnenstadje van Alphen bekeken, kopje koffie hier, en een broodje daar, en weer terug naar Pica Carcleaning.
De auto stond inmiddels in de lakverzegeling die 2 uur in moet trekken. Op het kantoor nog wat koffie en thee gedronken, en over auto’s gekletst. Toen kon men beginnen met het uitpoetsen. Tja, en dan weet je waarom je het door een vakman laat doen, swirls en kleine krasjes waren er uit gepoetst. Hij leek wel mooier dan toen ik hem bij de dealer kocht. Over 3 jaar zien ze me daar weer terug (3 jaar lakverzegeling). Toch wel raar dat je daarna in je auto stapt alsof je hem net nieuw geleverd hebt gekregen, voorzichtig naar huis gereden en in de garage gezet, nog net geen doek overheen gedaan!
Uiteraard hebben we het ook over onze club gehad, met als resultaat dat clubleden op vertoon van de clubpas, 10% korting krijgen.
Al met al, een gezellige en vruchtbare dag gehad in Alphen a/d Rijn. Het is ook goed te combineren met een dagje Avi-Fauna of een boottocht over de Oude Rijn. De hele beurt neemt toch gauw 6 uur in beslag.

Siebe Fuykschot
poetsen Z4 009

poetsen Z4 015

Soms gaat het mis , van Barbara en Jan Boerman

Soms gaat het mis.
Het roadbook voor de Fries-Drentse Veenroute van 29 juni bleek enkele onvolkomenheden te bevatten. Door zorgvuldigheid van de organisatie die de route de dag daarvoor nog eens had nagereden, werd hiervan melding gemaakt tijdens de briefing.

Hedendaagse cabaretiers, die de Nederlandse taal rijk zijn, kunnen onze voorzitter niet nadoen de wijze waarop hij melding maakte van de verbeterpunten. Zo zou de ene aanwijzing twee regels naar beneden moeten, de andere weer één punt naar voren moeten. De villa Wilhelmina werd ingeruild voor een Esso station daar de begroeiing Wilhelmina buiten beeld bracht. In die wetenschap gingen wij op pad.

Zoals aan het begin van een rit gebruikelijk reden we in colonne de eerste bladzijden van het roadbook af. Mis ging het bij punt 19 toen de T kruising werd aangezien voor de beloofde Y splitsing. Na correctie – inmiddels hadden wel zes deelnemers de rechtsafslaande Z3 gevolgd – bleek inderdaad de tweede mogelijkheid tot rechtsaf slaan na de bewuste T kruising een duidelijker Y splitsing te zijn.
In onze auto was er al twijfel over het volgen van de Z3 bij het rechts afslaan. Het leert je toch je eigen plan te trekken en niet klakkeloos de voorganger te volgen!
Gespannen vervolg je de route. Een komend hoogte punt zou een klokkenstoel vormen met maar liefst drie klokken hetgeen maar zelden voorkomt. Ineens slaat een zwarte Z4 links af. Het bordje langs de weg beloofd een NH Kerk die inderdaad vanaf de weg zichtbaar is. Wij, en met ons de achterliggende Z’s, volgen.

Bij het kerkje aangekomen stapt de bestuurder van de zwarte Z4 uit en legt zijn volgers uit dat op de naast de kerk gelegen begraafplaats het graf bevindt van een familielid dat zij voor deze gelegenheid met een bezoek vereren………

Barbara en Jan Boerman

Zaterdag 10 mei Mille Miglia

mille miglia2
Dan is het zo ver. Er vertrekken 28 equipes naar de start van de Miile Miglia.  Na een Lunch aangeboden door Nobracars zullen zij vertrekken naar hun eerste opsteek in Frankrijk.

Bij deze wil ik Jos Kommerkamp en John de la Mar bedanken voor de goede organisatie van deze reis.

Leo v Elk

 

Vanmorgen uitgezwaaid bij NOBRACARS te Uden. Yvonne zit nog even te worstelen met haar sticker voor op de auto.  Ze is echt niet blond, toch op de verkeerde kant geplakt 🙂

IMG_1053 IMG_1052

“Eislek” toertocht Luxemburg , door Yvonne

Het was weer zover, na twee jaar weer een rally in het prachtige Luxemburg. Dit keer gaan we starten vanuit het Sport Hotel Leweck in Lipperscheid.

Onderweg hebben we al een paar regenbuien op ons kappie gehad, jammer hoor, het heeft 6 weken niet geregend en juist nu komen er dit weekend weer buien over. We zullen wel zien hoeveel water er in Luxemburg naar beneden gaat vallen.

Het Sport Hotel Leweck is een familie hotel, zelfs de jongste telg wordt aan ons voorgesteld, een klein poppetje van +- 3 maanden.

Het hotel heeft 51 kamers en de een is nog mooier als de ander, maar wij hebben denk ik wel een van de mooiste. Wat een ruimte en een prachtig uitzicht. Hier vermaken we ons wel deze dagen.

Wil je meer foto’s zien of verhalen lezen kijk dan op onderstaande blog van Yvonne

http://incantoimages.blogspot.nl/2014/02/eislek-toertocht-luxemburg-deel-1.html

We worden netjes naar ons kamer gebracht en weten niet wat we zien.

We worden netjes naar ons kamer gebracht en weten niet wat we zien.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dit hebben we nog nooit gehad, zo groot en luxe. De ontbijt zaal is al klaar voor morgen. Wat een prachtige zaal

Dit hebben we nog nooit gehad, zo groot en luxe.
De ontbijt zaal is al klaar voor morgen. Wat een prachtige zaal

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Uitzicht over het Obersauer vallei, vanaf het balkon, naar links

Uitzicht over het Obersauer vallei, vanaf het balkon, naar links

 

 

 

We kunnen helaas niet al te lang van ons prachtige hotel kamer genieten, zie deel 1, we moeten vroeg uit de veren, om 9.00 is het route boek uitreiking en briefing en dan moeten we al gegeten hebben. Maar als eerste kijken we uit ons hotel kamer wat voor weer het buiten is. Het heeft vannacht flink gedonderd en gebliksemd, in een ander bed is het al slechter slapen voor mij en dan ook nog onweer, al met al weinig geslapen. Rond de klok van half 10 gaan we rijden. Helaas geen open kappie het eerste uur. Het is gelukkig droog en nog een klein beetje mistig wanneer we gaan rijden. Gelukkig trekt dat snel weg.

We kunnen helaas niet al te lang van ons prachtige hotel kamer genieten, zie deel 1, we moeten vroeg uit de veren, om 9.00 is het route boek uitreiking en briefing en dan moeten we al gegeten hebben.
Maar als eerste kijken we uit ons hotel kamer wat voor weer het buiten is. Het heeft vannacht flink gedonderd en gebliksemd, in een ander bed is het al slechter slapen voor mij en dan ook nog onweer, al met al weinig geslapen.
Rond de klok van half 10 gaan we rijden. Helaas geen open kappie het eerste uur. Het is gelukkig droog en nog een klein beetje mistig wanneer we gaan rijden. Gelukkig trekt dat snel weg.

Spoorlijn naar Goebelsmuehle, de twee lijnen in de foto hebben wel  iets. Normaal is een spoorlijn niet interessant, maar het lijkt wel of aan  het eind van de weg, de automobilist en de trein  elkaar tegen komen.

Spoorlijn naar Goebelsmuehle, de twee lijnen in de foto hebben wel
iets. Normaal is een spoorlijn niet interessant, maar het lijkt wel of aan
het eind van de weg, de automobilist en de trein
elkaar tegen komen.

We rijden van het ene vallei in de ander, dit is de "op der Gare" vallei. Ook  hier nog de mist zichtbaar, maar het kappie is inmiddels open gegaan.  Kachel iets omhoog en het is allemaal goed te doen.

We rijden van het ene vallei in de ander, dit is de “op der Gare” vallei. Ook
hier nog de mist zichtbaar, maar het kappie is inmiddels open gegaan.
Kachel iets omhoog en het is allemaal goed te doen.

In Wiltz aangekomen zijn we verkeerd gereden, we moeten toch  tanken en we komen gelukkig een tankstation tegen, maar hoe vinden we  nu het kasteel van Wiltz. En dan wordt ik altijd een beetje baldadig, en  van blijdschap dat ik op gevoel het kasteel weet te vinden rijden we zo  het Kasteel plaats met de auto op.

In Wiltz aangekomen zijn we verkeerd gereden, we moeten toch
tanken en we komen gelukkig een tankstation tegen, maar hoe vinden we
nu het kasteel van Wiltz. En dan wordt ik altijd een beetje baldadig, en
van blijdschap dat ik op gevoel het kasteel weet te vinden rijden we zo
het Kasteel plaats met de auto op.

Het Nationaal Monument ter herdenking van de Algemene staking in  1942 herinnert aan de oorlogsjaren

Het Nationaal Monument ter herdenking van de Algemene staking in
1942 herinnert aan de oorlogsjaren

Vanuit Wiltz rijden we richting Bastogne, langs de Rue de Winseler  komen we deze begraafplaats tegen. In Luxemburg zijn de begraafplaatsen  altijd mooi om te zien. Wanneer we makkelijk kunnen parkeren wil  ik altijd even stoppen.

Vanuit Wiltz rijden we richting Bastogne, langs de Rue de Winseler
komen we deze begraafplaats tegen. In Luxemburg zijn de begraafplaatsen
altijd mooi om te zien. Wanneer we makkelijk kunnen parkeren wil
ik altijd even stoppen.

Na deze prachtige vergezichten komen we bij iets waar we even stil van  worden, het Mémorial du Mardasson in Bastogne, het Mémorial du  Mardasson is een oorlogsmonument ter nagedachtenis aan de Slag  om de Ardennen en ligt op de Mardassonheuvel, dit was destijds het  middelpunt van de strijd.

Na deze prachtige vergezichten komen we bij iets waar we even stil van
worden, het Mémorial du Mardasson in Bastogne, het Mémorial du
Mardasson is een oorlogsmonument ter nagedachtenis aan de Slag
om de Ardennen en ligt op de Mardassonheuvel, dit was destijds het
middelpunt van de strijd.

Het Mardasson Monument is zeer indrukwekkend met een schitterend  uitzicht van bovenaf. Het monument is gebouwd in de vorm van  een ster. Onder het monument is een crypte versierd met mooie  mozaïeken en drie altaren, Joods, Katholiek en Protestants.

Het Mardasson Monument is zeer indrukwekkend met een schitterend
uitzicht van bovenaf. Het monument is gebouwd in de vorm van
een ster. Onder het monument is een crypte versierd met mooie
mozaïeken en drie altaren, Joods, Katholiek en Protestants.

Bij dit monument was er een vraag: Welke staten van Amerika zijn niet in alfabetische volgorde vermeld  op het monument.  Een leuke vraag, nu moeten we wel de binnen en de buitenkant met de  staten goed bekijken, het was geen makkelijke opdracht. Tijdens het  eten nadat de uitslag bekend gemaakt werd, kwam er een kleine  meningsverschil tot stand. Altijd goed om te zien, dat men de vragen  serieus nemen. Dit is ook niet op internet te vinden en dat  is wel zo eerlijk.

Bij dit monument was er een vraag:
Welke staten van Amerika zijn niet in alfabetische volgorde vermeld
op het monument.
Een leuke vraag, nu moeten we wel de binnen en de buitenkant met de
staten goed bekijken, het was geen makkelijke opdracht. Tijdens het
eten nadat de uitslag bekend gemaakt werd, kwam er een kleine
meningsverschil tot stand. Altijd goed om te zien, dat men de vragen
serieus nemen. Dit is ook niet op internet te vinden en dat
is wel zo eerlijk.

In Bastogne op Place Général Mc Auliffe, staat een Sherman tank en  het borstbeeld van Generaal Mc Auliffe

In Bastogne op Place Général Mc Auliffe, staat een Sherman tank en
het borstbeeld van Generaal Mc Auliffe

Nog één keer van het uitzicht genieten vanuit ons hotel kamer. Ziet er  weer heel anders uit dan gisteren.

Nog één keer van het uitzicht genieten vanuit ons hotel kamer. Ziet er
weer heel anders uit dan gisteren.

Jammer dat deze ezel niet mee naar huis toe mag..is weer eens anders  dan een boompje in de tuin.

Jammer dat deze ezel niet mee naar huis toe mag..is weer eens anders
dan een boompje in de tuin.

Leuke bochten en we zijn op dit moment de enige van de groep, we stoppen  op de weg en genieten van dit prachtige uitzicht.

Leuke bochten en we zijn op dit moment de enige van de groep, we stoppen
op de weg en genieten van dit prachtige uitzicht.

We mogen aanschuiven in "Salle Renaissance" , trapje omhoog en dan  zien we hoe mooi dit kasteel van binnen is.

We mogen aanschuiven in “Salle Renaissance” , trapje omhoog en dan
zien we hoe mooi dit kasteel van binnen is.

En dit was lekkerrrrr.... Joue de boeuf cuite confite Collection de carottes Sauce à la bière brune Gratin dauphinois

En dit was lekkerrrrr….
Joue de boeuf cuite confite
Collection de carottes
Sauce à la bière brune
Gratin dauphinois

 

Onze “nieuwe” Z

Hallo;

Sinds de laatste dagen van 2013 zijn wij Cor & Hilda de Wit de nieuwe trotse bezitters van een E89…….

Cor & Hilda de Wit
Photo 15-11-13 21 07 34

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Photo 15-11-13 21 07 21

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Photo 15-11-13 21 06 16

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Photo 15-11-13 21 07 52

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Photo 15-11-13 21 09 15

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Photo 15-11-13 21 09 02

 

Een vreemde eend in de bijt

 

Hoofd

 

 

 

 

 

 

 

Toen ik tijdens de slotrit door het Brabantse landschap reed, bedacht ik dat het wel zo leuk zou zijn om een bijdrage aan Z-Files te leveren en mijn Z8 …en ook een beetje mijzelf….aan mijn mede–clubgenoten voor te stellen.

Om maar te beginnen, waar het minst over te melden is J : Ik ben bijna 62 jaar geleden als Ton van Bochove in Den Haag geboren. Ik ben al bijna 39 jaar met Ien getrouwd en wij hebben een zoon van 32 jaar. Inmiddels ben ik grotendeels uit het werkzame leven gestapt en ik ben nu vooral bezig met nuttige- en “de goede dingen des levens”.

Een van die goede dingen is het genieten van een zeer mooie en bijzondere BMW Z8. Het genieten kent veel kanten, waar het rijden natuurlijk het mooiste en allerbeste is (dit eerste seizoen al bijna 10.000 km), maar waar het tip-top en het in originele staat houden van de auto en de jacht op Z8 Automobilia net zo leuk is.

De aankoop

Misschien is het bij meerdere van jullie ook zo gegaan: je was op zoek naar een oldtimer, maar het werd een youngtimer omdat………

In mijn geval waren het twee linkerhanden die mij afhankelijk maakten van een “mannetje” of van een garage die je niet kent enz. Uiteindelijk voorzag ik meer sores dan plezier en heb ik de autowens even op een zeer laag pitje gezet totdat de Z8 in beeld kwam. En ik weet nog het moment waarop dit gebeurde: ik stuurde vorig jaar mijn zoon een foto van de schitterende Z4 Zagato die in 2012 op het Villa d’Este evenement werd getoond. Ik googlede nog even verder voor meer foto’s en zag toen de Z8, een prachtige auto met de uitstraling van een oldtimer en alle voordelen van een hedendaagse auto ….die moest het worden!

Dat was makkelijker gezegd dan gedaan. Ik wilde niet alleen een Z8, maar ook een originele NL auto met volledige onderhoudshistorie en die liggen op de bekende autosites niet voor het opscheppen. Later kwam ik er achter dat er in NL maar 71 origineel op kenteken gesteld zijn, dus het is ook niet zo verwonderlijk dat ik niets kon vinden.

Na veel googlen kwam ik op een kleine handelaarssite terecht en daar stond hij bij BMW Dusseldorp in Apeldoorn …..de 27-GX-FT.

Een afspraak was gauw gemaakt en daar zag ik voor de tweede maal in mijn leven een BMW Z8. Hij zag er uit als nieuw met een kleine 25.000 op de teller. De auto was al 6 jaar in bezit van de familie Dusseldorp maar had in die tijd maar 2.000 km gereden. De eerste eigenaar – die de auto bij BMW Smudde in Almelo op 12 april 2001 geleverd had gekregen – had er 23.000 km meegereden in 6 jaar tijd. Hij was dus net ingereden

Z8

Na de eerste rit was ik meteen verkocht ……het open rijplezier….de roffel van de V8 motor …handtam op kleine weggetjes, maar een beest op de snelweg door zijn 4,7s/100km en 400 pk.…en verder was het zo’n mooi ontworpen auto

Gezien het bedrag dat er mee gemoeid is moet je zeker weten dat de auto 110% is. Het grote vraagteken bij een Z8 is of hij “recht” is.

De auto is namelijk volledig van (het zachtere) aluminium gemaakt, hetgeen er voor zorgt (samen met de specifieke “space frame” bouwwijze) dat een zeer hoge stijfheid ontstaat, waardoor deze cabrio absoluut niet tordeert. Maar het zachtere materiaal kan er in bepaalde gevallen (door rijstijl, slecht wegdek, maar ook een stoeprand) ook toe leiden dat op de plek waar de veerpoten op het chassis vastgezet worden verbuigingen optreden. Gelukkig had mijn auto daar geen last van en de door BMW nageleverde chassisversterker is nu voor de zekerheid ingebouwd.

 De Auto

Het idee voor de de Z8 ontstond in 1993 toen Eberhard von Kuenheim afscheid nam als voorzitter van de Raad van Bestuur van de BMW AG. Tussen zijn ‘scheppingen” (o.a. 3,5,7 serie) stond ook een BMW 507 opgesteld. Von Kuenheim vroeg zich af hoe deze auto eruit gezien zou hebben als hij net zo als de andere BMW’s als serie doorgebouwd zou zijn .

Oud

 

 

 

 

 

Aangezien het nieuwe Millennium er aan kwam en er al de gedachte voor een speciale Millenniumauto bestond, was een opdracht voor de ontwerpafdeling onder leiding van Chris Bangle snel geformuleerd. Zijn ontwerpers kregen de vrije hand om een opvolger van de 507 te ontwerpen. De auto zou rond het jaar 2000 in een zeer kleine oplage voor een selecte groep van kopers verkrijgbaar moeten zijn. Een paar jaar later werd in 1997 de concept-car tentoongesteld op diverse autoshows.

 

Z8 op show

 

 

 

 

Het ontwerp kreeg veel bijval van de vakpers en bezoekers van de autotentoonstellingen. Dit leidde ertoe dat de concept-car bijna onveranderd in productie ging.

 

 

 

 

 

De Z8 “Manufaktur”

Door de kleine oplage ( aanvankelijk 5000 stuks, het werden er met de Alpina’s mee 5703) werd besloten om de auto in een kleine unit (100 man in 2 dagploegen) in München met de hand te gaan maken . De carrosserie kwam uit de fabriek in Dingolfing. Speciaal opgeleide aluminiumlassers zetten een puzzel van 400 stukken aluminium in elkaar. Daarvoor werd 57 meter lasnaad en 1000 nieten met de hand gezet

Fabrikage

 

De S62 motor kwam van de BMW M GMBH waar de 400 pk/ 500 nM motor door vakspecialisten met de hand in elkaar werd gezet. Deze V8 motor is ook in de M5 (E39) te vinden. Interieurcomponenten zoals stoelen, dashboard enz. werden door externe leveranciers aangeleverd.

 

Al deze onderdelen kwamen in de “Manufaktur” bij elkaar, waar een groep van speciaal geselecteerde handwerkslieden de auto in elkaar gingen zetten. Per dag verlieten tussen 2000 en 2003 ongeveer 10 auto’s de “Manufaktur” op weg naar de klant. De auto had dan 31 werkstations gepasseerd, waar hij gemiddeld 50 minuten had gestaan.

 

Fabrikage 2

Van de 5700 geproduceerde auto’s zijn er 3000 voor Duitsland gemaakt, 2000 ( inclusief 555 Alpina’s) voor de USA en 700 voor de rest van de wereld. De rest van de wereld bestond hoofdzakelijk uit Europa, Rusland en Japan.

 

Momenteel staan er in Nederland ongeveer 120 Z8’s geregistreerd. Van de oorspronkelijke 71 auto’s zijn er ongeveer nog 60 in Nederland en ongeveer 10 daarvan zijn nog in handen van de oorspronkelijke koper.

Ik zou nog wel even door kunnen gaan, maar het lijkt mij verstandig om nu maar te stoppen  Mochten er nog vragen zijn, mail ze naar moc.l1544889987iamg@1544889987thca.1544889987tez1544889987 en je krijgt antwoord en verder hoop ik volgend rijseizoen met veel van jullie over onze mooie Z- auto’s te kunnen praten en er van te genieten!

 

Z8 lamp

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Z8 op brug

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Langs Duitse burchten over de ‘Burgenstrasse’

Langs Duitse burchten over de ‘Burgenstrasse’

Van 10 juli tot en met 17 juli reden wij de “Burgenstrasse” in Duitsland.

 

Duitsland is het autoland bij uitstek. Waar wij in Nederland de auto tot heilige koe hebben verklaard, heeft de Duitser zijn auto nog hoger in het vaandel. Het is bijna een huisdier; hij eet mee, wordt gekoesterd, bewonderd, geadoreerd, soms gestreeld, maar evengoed gaat hij er toch weer niet zachtzinnig mee om. De Duitse autobanen lenen zich in het bijzonder om dit ’huisdier’ eens flink uit te laten, kortom lekker – op z’n Hollands gezegd – ‘op z’n staart te trappen’. Nog spannender wordt het als hij op zijn route Nederlanders achterop komt, dan moet er kosten wat kost ingehaald worden, niet goedschiks dan maar kwaadschiks, dan knipoogt hij uitbundig want hij pronkt graag met zijn typische snelheidsduivel als Mercedes, Audi, Porsche en…BMW.In het laatste merk herkennen we elkaar weer en zo wordt het toch steeds weer gezellig.

Met het autorijden in de genen is het dan ook niet verwonderlijk dat Duitsland prachtige autoroutes uitgezet heeft.Veelal met een thema, zoals o.a. de Oranjeroute, de Romaanse route, de Keltenroute, de Duitse Alpenroute, de Vakwerkroute en nog heel veel meer. Zie www.germany.travel/nl.

Wij reden de ‘BURGENSTRASSE’, een route vol geschiedenis van prachtige imposante burchten en kastelen die Duitsland rijk is en die als kralen aan een koord geregen door deze route slingeren. Deze route van ongeveer 1100 km begint in Mannheim en eindigt in Praag.

Nieuwe afbeelding (2)

Een route van 1100 km in iets meer dan de week, die we er voor uitgetrokken hadden, waarin er toch op z’n  minst enkele van de meer dan 50 kastelen bezichtigd moesten worden, is zelf voor ons diehards te machtig;  we hebben dus keuzes gemaakt. Allereerst hebben we de route ingekort tot ongeveer 740 km.
Voorzien van een door het Duitse verkeersbureau uitgegeven (gratis)routekaart met een daarbij behorend  overzichtelijk boekwerkje, aan te vragen op www.burgenstrasse.de , die van plaats naar plaats en van burcht  naar burcht gaat en de daarbij aanbevolen hotels aangeeft, gingen we op pad.

Onze tweede keuze was: ‘steden vermijden’, dus zijn we onze route niet in Mannheim begonnen ondanks het  zeer bezienswaardige Keurvorstelijke Residentie slot, maar zijn we gestart in het nabijgelegen Schwetzingen.

De eerste dag in Schwetzingen. In Schwetzingen draait alles om de zomerresidentie van de keurvorsten van de Palts.Een imposant slot met indrukwekkende colonnades en een slotpark, wat doet denken aan Versailles, midden in het stadje.Prachtig onderhouden en een palet aan kleurrijke bloemen in allerlei variaties.

De stadskern tegenover het slot is aangepast aan de stijl en de grandeur van hun voorname zomergasten. We aten er op het terras van het Brauhaus. Alles bij elkaar zeker een aanrader om er een paar uur voor uit te trekken.Wij bezochten het slot niet van binnen, het was onze aanrij-dag en tijd daarvoor hadden we niet, bovendien: … er waren nog vele burchten te gaan.                                                                                                                             We sliepen in hotel ACHAT, prima hotel in het centrum, gratis parkeren achter het hotel.

Onze tweede dag was een dag met veel burchten op de route.We reden door Heidelberg, de oudste universiteitsstad van Europa met het wereldberoemde Heidelbergse slot.Inmiddels is Heidelberg een drukke zakenstad met nog wel een pittoreske kleine Altstadt, met nauwe steegjes en voor de liefhebbers een behoorlijk klim naar boven, naar het slot.Wij hebben Heidelberg vanuit ons open dak bekeken en het slot gelaten voor wat het was(we waren er al eens). Verder dus naar Neckargemünd, waar onze Z ons zorgeloos naar de hoog in de bergen liggende vesting Dilsburg bracht. Een ommuurd klein dorpje met een kronkelend stratenplan met aardige huisjes en in het midden de ruïne van slot Dilsburg. Aardig om even rond te lopen.Onderweg op onze route via Neckarsteinach torenden hoog boven het dorp de vier burchten, veelal ruïnes, die vanuit de auto prima te zien zijn, we hebben ze niet alle bezocht. We besloten in Hirschhorn, het volgende stadje, koffie te drinken op de ridderburcht Hirschhorn, die zich ook hoog boven het stadje verheft.In deze burcht zit ook een hotel met een restaurant, maar koffie was pas na half 12 te verkrijgen.Wel konden we genieten van het prachtige uitzicht en het zicht op één van de vele grote sluizen in de Neckar.In Eberbach, wat bekend staat om haar pittoreske oude stadscentrum, konden we eindelijk ons gewenste kopje koffie bestellen om daarna de route te vervolgen door het prachtige dal van de Neckar.We volgden de rivier en reden een schitterende cabrio route langs hoog opgaande beboste bergen, soms met rotspartijen, richting Hirschhorn.

Inmiddels waren ons ook de beschreven bruine bordjes met “Burgenstrasse” opgevallen, maar helaas waren ze op cruciale punten niet aanwezig en moesten we het zelf maar uitzoeken. De bordjes waren kennelijk slechts bedoeld ter bevestiging van de goede weg.

Mosbach was de volgende stop. Een werkelijk schitterend vakwerkstadje wat zeker de moeite van het even parkeren waard was.Hotel restaurant burg Hornberg was de volgende bezienswaardigheid in de route.Via de weg ‘durch das Wald’ kwamen we voor de slotpoort, waar met goede stuurmanskunst de Z net doorheen kon. Zo konden we, heel decadent, parkeren op de binnenplaats, dat had ook wel wat.Onze moeite werd ruimschoots beloond door een lunch te genieten op een prachtig terras met uitzicht hoog boven de Neckar, ook weer een aanrader.(de weg naar beneden door de wijngaarden is beduidend korter en gemakkelijker).De burchten Gundelsheim en Guttenberg, konden we op onze route ruimschoots vanuit de auto bekijken, dus geen stops meer. Voor Slot Heinsheim zijn we even rond gereden, aardig , maar niet noodzakelijk.         Het slot van Neckarbisschofsheim hebben we vanwege een omleiding gemist en Sinsheim is weer een tamelijk grote stad, zodat we die gemeden hebben. Verder dus naar Bad Wimpfen waar we Quality Hotel am Rosengarten met een bezoek vereerden.Prima hotel, op loopafstand van de prachtig historische Altstadt. Parkeren in de Tiefgarage (€7.-) De route vandaag was een lange, 174 km.

De derde dag en te veel kilometers gemaakt, 245!! Dat was nou ook weer niet de bedoeling en vraagt om enige uitleg.We zijn gestart in Bad Wimphen, met nog een laatste blik op het prachtige vestingstadje hoog op een berg. Bad Friederichshal, een aardig dorpje maar geen aanleiding om te stoppen en dus langs een doorsteek door naar Weinsberg om de stad Heilbronn te vermijden. Onze volgende stop op de route was het Slot Neuenstein, een zeer imposant bouwwerk waar we voor het eerst de moeite genomen hebben om zo’n slot eens van binnen te bekijken. Omdat we niet van lange verhalen van een gids houden, met jaartallen die we buiten gekomen toch weer vergeten zijn, gingen we eigenwijs zelf op pad door dit geweldig mooi ingerichte zeer interessante slot.Dat was niet de bedoeling en al snel door de gids ingehaald, moesten we ons voegen in het ‘klasje’. Dat leek ons niets, dus hebben we met onze eigen instemming en die van de gids door de zijdeur het ‘pand’ verlaten. Ondertussen had ik wel enige – verboden – foto’s kunnen maken. Neemt niet weg dat een bezoek aan dit prachtige slot nadrukkelijk een aanrader is. In Waldenburg boven op een berg en al van verre te zien bleek de plaatselijke tandarts van het slot bezit genomen te hebben en konden we alleen de binnenplaats bezichtigen.

Voor de lunch was Schwäbisch Hall onze volgende pleisterplaats. We zaten op het historische marktplein met de beroemde trappen waar elk jaar een maand lang elke avond een theatervoorstelling wordt gegeven. We zijn er nooit bij geweest maar het moet een wonder zijn dat tijdens de voorstelling nog nooit een artiest naar beneden is gevallen, of toch wel ??

Verder maar weer naar Kirchberg aan der Jagst, het grote privébezit (en dat was te zien aangezien het ook wel een beetje aan onderhoud toe is) en tevens de voormalige residentie van de familie Hohenlohe. De alom geprezen prachtige ridderzaal was bezet; we konden er dus niet in. Bij Rothenburg ob der Tauber zijn we de ene poort binnen gereden en tussen de vele toeristen door, de volgende poort er weer uit. Een mogelijkheid om binnen de muren te parkeren was er niet en ach, we waren er al vele malen.

Colmberg was de volgende stop met weer een schitterend slot boven op een berg. Het is inmiddels een hotel waar we overwogen hebben er te gaan slapen. Daarvoor was het nog te vroeg en we besloten een stukje van de route verder te rijden. Achteraf bezien was dit het enige mooie hotel in de wijde omgeving; daarna begon het – verbeten – zoeken. Onze reis slingerde ons door goudgele onafzienbare graanvelden, door bossen, door prachtige vakwerkdorpjes en stadjes maar geen hotel meer te vinden.

Ansberg dan maar, het enige redelijke hotel, het Best Western, hanteerde prijzen waar we ons niet in konden vinden. Ondanks dat Ansberg een residentieslot heeft, wat zeker een bezoek waard zou zijn geweest, vonden we het ook een lelijke drukke stad (veel opbrekingen, waardoor het aanbevolen hotel niet bereikbaar was) en daarom wilden we daar weer zo snel mogelijk weg. Ook in het verdere verloop van de route vonden we geen geschikt onderkomen (Gasthausen en Privatzimmer daar gelaten) en besloten we door te rijden naar Neurenberg/Fürth. Overnacht in het Mercure hotel in Fürth.

De vierde dag hebben we ongeveer 150 km. gereden.De route voerde ons vanuit Fürth richting Bamberg. Neurenberg hebben we rechts (links) laten liggen, hoewel de stadsmuren zeker een bezoek waard zijn (we waren er enige malen en we zouden nu toch de steden vermijden). Evengoed, voor mensen met interesse voor geschiedenis is een bezoek aan het voormalige stadion uit de nazitijd ook beslist een aanrader. De emoties moeten daarbij wel even geparkeerd worden want het voelt macaber aan om op dezelfde plek te staan waar vanaf Hitler zijn urenlange toespraken hield. Wij zochten de ‘Burgenstrasse’ (met behulp van onze navigatie weer op). Het was even zoeken om vanuit een grote stad weer op de route te komen, maar eenmaal in de goede richting,… wat was het een schitterende route, mogelijk zelfs de mooiste van de hele reis. Onze reis voerde ons door de Fränkische Schweiz, een schitterend natuurgebied vol kleine, onbedorven, dorpjes met indrukwekkende burchten, veelal hoog op een berg, die soms al van verre te zien zijn. In het eerste stadje Forchheim, zochten we naar het prins bisschoppelijk slot; echter bij gebrek aan bordjes en ondanks vragen, hebben we het niet gevonden. Verder dus naar de volgende plaatsen op de route zoals die op de Burgenstrasse-kaart zijn aangegeven. We reden er op een zaterdag en opvallend veel kastelen waren in bezit genomen door bruidsparen en waren dus voor even niet toegankelijk. Op onze route vandaag reden we door het aardige plaatsje Gössweinstein waar we de grote bedevaart basiliek beslist niet konden missen al was het alleen maar omdat we met de neus van de Z achter in een echte bedevaart staken. Daar moeten we meer van weten. Navraag gaf aan dat er elke twee weken op zaterdag verschillende bedevaarten gehouden werden. Een bijzonder gezicht. Het interieur van deze prachtige basiliek is daarnaast ook zeer het bezichtigen waard. Ook hier weer een bruiloft waarbij we er getuige van waren dat de bruid door haar vader weggegeven werd. Je maakt wat mee onderweg…

Ons einddoel van vandaag was Bamberg, altijd zeer toeristisch en dus ook moeilijk om een goed hotel te vinden, in of niet te ver van de stad. (Veel hotels waren vol)Wij hebben geslapen in het ‘Romantik-Hotel Messserschmitt’, ****, op 400 meter van de historische Altstadt. Een prachtig nieuw gedeelte aan het oeroude familiehotel. Kosten vermelden we niet!!  De naam Messerschmitt, is in Nederland bekend als bommenwerper uit WO II. Het hotel waar we verbleven, bleek het ouderlijk huis van Ir Hans Messerchmidt, vliegtuig ingenieur en ontwerper van de genoemde jachtvliegtuigen. Hij is er opgegroeid.)Dat hadden wij weer…

Zondagmorgen van de vijfde dag.

Nieuwe afbeelding (1)

Vandaag zijn we onze route begonnen in Memmelsdorf, 5 km. buiten Bamberg,  op  weg naar slot Seehof, de voormalige zomerresidentie en jachtslot van de  prins-  bisschoppen van Bamberg. We waren niet de enigen. Slot Seehof, een  imposant vierkant bouwwerk met op de  hoeken vier prachtige bolvormige  torens, bleek voor de lokale bevolking een  geliefd oord voor een uitstapje te zijn.  Er werden grote indrukwekkende lunches  geserveerd voor de hele familie, opa  en oma incluis.
In de tuinen bij de fonteinen hadden zich tot onze verbazing veel mensen  geposteerd, wat was er te zien?

 

 

 

Net toen we besloten hadden maar weer eens verder te trekken begonnen alle  fonteinen tegelijk te spuiten, een schitterden gezicht. Dat deden ze naar later  bleek elk heel uur, ook weer zo’n aanrader.  De burchtenroute vervolgend kwamen we op doorreis in Rentweindorf langs het gelijknamige slot, nog steeds privébezit, van de familie Rotenhan, die er ook woonde. Vanaf de weg even een fotootje gemaakt. In het volgende Ebern zochten we naar slot Eyrichshof ook weer van dezelfde familie. Deze bleek zich enkele kilometers verder buiten het dorp op de route te bevinden (dus doorrijden!). Ook weer een indrukwekkend slot waar alleen de buitenkant en de binnenhof te bezichtigen waren.Het leek een dorpje op zich.

Volgens de route aanduiding zou het volgende slot, burcht Lichtenstein, zich in Pfarrweisach moeten bevinden. Dat bleek aldaar aangekomen, niet te kloppen. Burcht Lichtenstein bleek zich in een 3 km. in de bossen gelegen gelijknamig dorpje Lichtenstein te bevinden. Hiervoor de lokale bordjes te volgen. We hebben de burcht met de oude ruïne gevonden, maar we hadden ook zonder gekund. Niet de moeite van het omrijden waard, Burg Altenstein, volgens de beschrijving in Maroldweisach, bleek een zelfde puzzel. Niet in het dorp maar hoog op een heuvel waar de lokale borden ‘Burg Altenstein’ de enige goede richting aangeven. Omdat het een ruïne is hebben we deze gelaten voor wat het is, tenslotte je hoeft niet alles gezien te hebben. Pas op voor ‘burchtenneurose”.

Sesslach, het middeleeuwse volgende dorp in de route, wilden we niet missen. Het schitterend bewaard gebleven sluimerende dorpje, waar de tijd stil was blijven staan, bleek een aardige plaats voor een lunch op de rommelige binnenplaats van een voormalige boerderij, annex kasteeltje.       Het echte kasteel, slot Geyersberg, ligt hoog boven het dorp op een berg. Mogelijk wordt deze op een later moment nog in de route opgenomen. Wij hadden even genoeg gezien. In Sesslach hebben we voor die dag de burchtenroute afgesloten. Het was erg warm en we hadden er al weer ongeveer 100 km. op zitten. Langs een snelle route weer terug naar Bamberg, waar we die nacht nog weer zullen slapen.

Dan draaien we het laatste stuk van de route om en rijden we in omgekeerde richting, tevens richting het westen. Morgen via een snelle route dus eerst naar Cheb, in Tsjechië, ‘ons eindpunt’ van deze ‘Burgenstrasse’. Dat betekende dat we van de oorspronkelijke route afgeweken zijn en het voor ons verste punt eerst genomen hebben alvorens naar Bayreuth en Coburg te gaan.

De zesde dag, vanochtend vertrokken uit Bamberg en op weg naar Cheb. Zouden we de Burgenstrasse tot Praag gevolgd hebben dan had Cheb, met haar burcht, op de route gelegen. Om nostalgische reden gingen we er naar toe. Ik was er 10 jaar geleden al eens en was daar zijnde, onder de indruk van het prachtige onbedorven marktplein. De tijd was er en is er ook nu nog steeds stil blijven staan. Dus nog eenmaal naar Cheb, de eerste plaats net over de grens in Tsjechië. Tussen Bamberg en Cheb liggen geen burchten dus even via de snelste route gereden. Dat betekende ook een stukje Autobahn om daarna over de 303 door het Fichtelgebergte te rijden. Waar vroeger nog de douane met imponerend gedrag hun macht uitoefenden konden we nu ongestoord Tsjechië inrijden. De oude lege douanegebouwen maakten een macabere indruk.

In mijn herinnering was er de Vietnamese markt, ontstaan door een populatie van ooit Vietnamese bootvluchtelingen die hier een eigen gemeenschap opgebouwd hebben. Op een braak stuk terrein werd toen oogluikend toegestaan dat ze er hun eigen economie opbouwden.

Destijds met een wirwar aan tentjes met uiterst vriendelijke maar o zo opdringerige Vietnamezen. Nu stonden er eenvoudige, gebouwde, markthallen. De markt staat bekend onder de naam: DRAGOUN Bazar. Ze ademt nog steeds dezelfde sfeer uit. Een bezoek aan deze markt waar alle in Azië gemaakte grote – maar nep-merken – aangeboden worden, is aardig om te doen. Wees er wel op verdacht dat je als ‘vlooien’ besprongen wordt en er aan je getrokken wordt; dus wie daar tegen kan, beleeft een klein avontuur. Houdt in alle opzichten de hand op de knip, en vooral veel afdingen, ze weten niet beter.

De burcht van Cheb, genoemd in het Burgenstrasse programma, in het centrum van Cheb, stelde niet zo veel voor. Ons inziens is dat de lange reis heen er terug niet waard. Omdat er geen alternatieve route terug is dus weer over de 303. Onderweg passeerden we het plaatsje Schirnding waar het beroemde Artzberg porselein aan de fabriek te bezichtigen is.

Weer terug op de route nu naar Bayreuth, naar de Eremitage (wordt in de stad goed aangegeven). Een schitterend buitenverblijf met een bijzondere architectuur, gebouwd in opdracht van het markgravenpaar Frederik de Grote en zijn vrouw Wilhelmina. We hebben het Altes Schloss, ook in Bayreuth gelaten voor wat het is en gekozen voor dit bijzondere buitenverblijf. Hier genoten van de prachtige ambiance, met spuitende fonteinen en de mysterieuze Drakengrot, beslist een aanrader, deze mag u niet missen

Nieuwe afbeelding (3)

Helaas was het wereldberoemde Festspielhaus van de componist Wagner gesloten, maar als de mogelijkheid er is, is ook dit een aanrader. Dat wist in zijn tijd ook al (lees de geschiedenis).  We hebben deze dag ongeveer 200 km. gereden. Onze reis voerde ons vervolgens naar Kulmbach.   We sliepen in Kulmbach in het ACHAD hotel, wederom prima.

De zevende dag.Kulmbach, een aardige niet al te groot stadje heeft één van Duitslands mooiste vestingencomplexen.

Nieuwe afbeelding (4)

 

De vesting Plassenburg, eigendom van het geslacht  Hohenzollern, torent hoog  boven de stad uit en is vanuit  het centrum voor de allersterkste wandelaars te  bereiken. Wij verkozen de gemakkelijkste weg en reden met de Z tot naast de hoge muur.Vandaaruit was het nog een paar hellingen naar de  schitterende binnenplaats,  weer zo’n aanrader! In het museum met de  grote collectie tinnen soldaatjes zijn we niet geweest, het  was nog gesloten.

 

 

 

Onze tocht voerde ons vervolgens naar Coburg, in het rijke bezit van één vesting en drie burchten. We kozen voor de vesting, ver boven de stad en we verheugden ons op een bezichtiging. Dat viel tegen. Door de zeer beperkte parkeermogelijkheid, of alleen op grote afstand, zagen we geen kans deze beslist bezienswaardige vesting te bezoeken. Ondertussen maakte zich ook een ‘burchten-moeheid’ van ons meester, dus hebben we deze maar ‘laten zitten’.Daarna was de chauffeur ook niet meer te verleiden om de andere drie op te zoeken, dus vervolgden we de route naar Kronach.

Het zou vandaag vestingdag worden.

Ook Kronach heeft een imposante vesting boven op de berg, hoog boven de stad. Het parkeren naast de hoge muur van de vesting was nog geen probleem; om de vesting te kunnen bekijken moesten we echter in een rondleiding mee. Daar hebben we meestal geen geduld voor en dus bleef het bij de prachtige uitzichten vanaf de vestingmuur over de stad en de wijde omgeving.

Kronach is ook weer zo’n middeleeuws dorpje en een stop op het marktplein naast de plaatselijke fontein, leverde niet alleen heerlijke koffie met gebak op, maar ook een parkeerbon, tja, op zo’n lange route mag er wat mis gaan.De volgende en voor ons laatste plaats in de Burgenstrasse was Bad Colberg-Heldburg

Bad Colberg-Heldburg zijn eigenlijke twee plaatjes waarbij het slot in Heldburg op de berg gezocht moet worden. Ondanks alle waarschuwingsborden zijn we doorgereden tot vlak onder de poort. Het slot, ooit het eigendom van de graven Von Henneberg-Scheusingen, wordt nu gerestaureerd, maar de gerestaureerde gedeelten zijn wel te bezichtigen. Uiteindelijk zal het een Duitse burchten museum worden. Een beetje macaber maar ook indrukwekkend zijn drie graftombes te zien in een klein gewelf. De middelste tombe van de zoon des huizes, gesneuveld in de Tweede Wereld oorlog met naast hem zijn moeder.

Hier eindige voor ons de ‘Burgenstrasse’.Een prachtige route met indrukwekkende vestingen voor wie van romantische burchten en middeleeuwse dorpjes en stadjes houdt.

Van veel vakwerk, van glooiende landschappen met oneindige vergezichten en een hoog gehalte aan rustige cabriowegen, waar we soms kilometers lang geen mens tegen kwamen.

De laatste nacht.We zijn door gereden naar Bad Bruckenau, om in stijl te slapen in het Dorint hotel, wat ook ooit een zomer residentie is geweest van Koning Ludwigs I (de Z-club was er ook al eens).

Onderweg waren ons wel de beschreven bruine bordjes met ‘Burgenstrasse’ opgevallen, maar helaas waren ze op cruciale punten, kruispunten, meestal niet aanwezig en moesten we het zelf maar weer uitzoeken.Het is dus niet betrouwbaar om daar op blind te varen.

Het is aan te bevelen de route te downloaden van de site www.burgenstrasse.de, maar dan is het wel even pionieren alvorens die met de juiste extensie in je TomTom of in je BMW geladen kan worden. Voor liefhebbers hebben wij de route beschikbaar met een Tyre extensie, om te zetten naar andere extensies.

De hotels die we genoemd hebben, met uitzondering van het hotel in Fürth en in Bamberg, kosten alle tussen de € 105  en € 120  incl. ontbijt per kamer, soms met WiFi en soms inclusief parkeren.

Chauffeur en routeplanner: Stienes Westerhuis Foto’s en verslag: Milly Westerhuis

Juli 2013